Schijnzwanger

Twee keer per jaar is het raak.

Dan belt de eigenaar van Grace. Grace is een Dobermann. Wie ooit in de jaren tachtig naar Magnum heeft gekeken kent ze wel: groot en als je bang bent voor honden best wel een beetje eng. Beschermen huis en haard met verve. Grace voldoet soms aan dat plaatje, als ze met haar baasje pakwerk doet. Dan doet ze haar ras eer aan. Thuis is het een schatje, te groot voor op schoot maar dat probeert ze toch.

Even terug naar twee keer per jaar. Grace is dan schijnzwanger. Ze denkt dat ze een nestje heeft maar niets is minder waar. Honden zijn dan b.v. sloom, eten slecht, verliezen melk, kunnen soms agressiever worden naar andere honden. Met Grace is dan geen land te bezeilen. Ze wil niet mee naar training, eet niet meer en lijkt diep ongelukkig.

Schijndracht is een normaal verschijnsel. Het is van oorsprong bedoeld om honden in een roedel die geen nest krijgen, pups te kunnen laten voeden van een andere teef als dat nodig is. Daarom wordt een teef ongeveer twee maanden na de loopsheid schijnzwanger. Dat is ook de periode waarin ze normaal gesproken na een dekking pups zou krijgen. Veel honden zijn dan wat minder actief, kunnen wat melk verliezen. Maar als je hond er echt last van heeft, niets meer wil en slechte dagen heeft dan kan het prima verlicht worden.

Homeopathie heeft daar een aantal middelen voor. Na een korrel van het middel wat bij Grace past, knapt ze de volgende dag al op. Ze wil weer wandelen, eet haar bak leeg en is vrolijk.

Soms is het zo simpel….